... تا دو ماه پیش که وارد دبیرستان نشده بودم ، اصلا نمی دونستم
... رطوبت کنار یونیفرمم ، که به وسیله ی چتر یه نفر دیگه خیس شده
... بوی نفتالین که از لباس یه نفر دیگه بلند میشه
... بدن گرمی که به پشتم فشرده شده
... باد خنک کولر که به صورتم برخورد می کنه
... شینجوکو ... ایستگاه شینجوکو
. بابت سفر همراه با ما ، متشکریم
. وقتی بچه بودم ، آسمون نزدیک تر بود ... خیلی ، خیلی نزدیک تر بود
. واسه همین ـه که از بارون خوشم میاد ، چون همراه با خودش ، رایحه ی آسمون رو میاره
. بیشتر وقت ها ، در صبح های بارونی ، به جای اینکه به طرف مترو برم ، از در های ایستگاه خارج میشم
ژوئن
شکلات و ... آبجو ؟
... ولی فکر می کنم یه جایی قبلا دیدمش
. بفرمائید
. آه ، ممنونم
ببخشید ... ما قبلا همدیگه رو دیدیم ؟
. نه
. ببخشید ، حتما اشتباه کردم
. خواهش می کنم
... شاید به این موقعیت بیاد
... صدای ضعیف رعد
... آسمان های ابرآلود
... شاید بیاید باران
اگر اینگونه باشد ، آیا اینجا در کنارم خواهی ماند ؟
بوستان کلمات
دنیای انیمه تقدیم می کند
Translated By : Ramo 7
بوستان کلمات
دنیای انیمه تقدیم می کند
Translated By : Ramo 7
بوستان
کلمات
دنیای
انیمه
تقدیم
می کند
Translated By : Ramo 7
، امروز صبح ، سازمان هواشناسی ژاپن اعلام کرد که فصل بارانی در کیوشو . پنج روز زود تر نسبت به همیشه آغاز خواهد شد
، برای استان های ناگاساکی ، ساگا ، کوماموتو ، و کاگوشیما . انتظار بارانی شدید در محدوده ی وسیعی می رود
. من برگشتم
. خوش اومدی
. کروکت خریدم
. ممنون . شام خیلی زود آماده میشه
. قربون تو
مامی کجاست ؟
. گذاشته رفته
. چه شانسی . همه ی کروکت رو خودمون می تونیم بخوریم
. یه نامه گذاشته و نوشته که دنبالش نگردیم
واقعا نباید بریم دنبالش ؟
. ولش کن
. مطمئنم وقتی با دوست پسرش دعواش بشه ، خودش بر می گرده
. یه خونه ای رو انتخاب کردم . ماه دیگه اسباب کشی می کنم
تنهایی میری ؟
. نه ، با دوست دخترم
فکر نمی کنی واسه همین بودش که مامان گذاشته رفته ؟
این رو دیروز بهش گفتی ، آره ؟
! ای کاش واقعا میشد بذاره بچه هاش ازش جدا بشن و برن
. اون کسی ـه که دوره افتاده و با هر چی مرد جوون تر از خودش ـه ، میره بیرون
! آره ، واقعا ؟ پس منم میرم و با دوست پسرم زندگی می کنم
. هر چی نباشه ، ظاهر و قیافه ی خیلی جوونی داره
. به خاطر اینه که تا حالا یه روز توی عمرش هم کار نکرده و جون نکنده
. انگار در عوض اون ، تو داری هی پیر تر میشی
. من تموم کردم
. تو ظرف ها رو بشور ، من به اندازه ی کافی دیگه پیر شدم
خوشحال نمیشی که جای بیشتری نصیبت میشه ؟
. فکر کنم آره
توی اسباب کشی بهم کمک کن ، باشه ؟
. حتما
! هی ، داداش . چیزی درباره ی این می دونی
این دیگه چیه ؟ یه هایکو ؟
. نکته مترجم : شعر هایکو = در انگليسي به صورت شعر سه سطرى ترجمه مي شود
. یه تانکا ـست
. نکته مترجم : تانکا = شعر ژاپني داراى پنج سطر و 31 هجا
. معلومه که چیزی نمی دونم
. وقتی مامی برگشت ، از اون بپرس
. در صبح های آفتابی ، به مترو میرم و بعدش به طرف اینجا میام ، درست همون کاری که باید بکنم
" . ولی اون موقع با خودم فکر می کنم ، " این کاری نیست که باید در این لحظه انجام بدم
... بارون
. سلام
... هی
امروز مدرسه بی مدرسه ؟
شما چی ؟ اداره ـتون امروز تعطیل ـه ؟
. بازم نرفتم سر کار
و به جاش ، اول صبحی اومدی پارک و آبجو می خوری ؟
. خالی خالی آبجو خوردن ، برای سلامتی خوب نیست
. باید در کنارش یه چیز دیگه هم بخوری
. به عنوان یه دبیرستانی ، اطلاعات زیادی داری
. خودم نمی خورم . مامانم همش آبجو می خوره
. تنقلات هم با خودم دارم
یکمی می خوای ؟
همین الان با خودت فکر کردی ، " این زن ـه عجب خُل و چِلی ـه " ، مگه نه ؟
... نه ، من
. عیبی نداره . به هر حال ، انسان هستیم دیگه
. همه ـمون ویژگی ها و خصلت های عجیب خودمون رو داریم
. شاید اینطور باشه
. دقیقا اینطوره
. خیلی خب ، من دیگه باید کم کم برم
حالا می خوای بری مدرسه ؟
. تصمیم گرفتم که فقط موقع ی صبح های بارونی ، مدرسه رو بپیچونم
. پس ، شاید دوباره همدیگه رو ببینیم
. شاید وقتی که داره بارون می باره
. اون روز ، اولین روز فصل بارانی کانتو بودش
یدورو نمتحاا تعاطلاا
شهریه شرایط
یه کفاش ؟
... می دونم که زیاد واقع گرایانه نیست
. ولی از طراحی کردن و درست کردن کفش ها ، لذت می برم
. ولی خب البته ، هنوز خیلی ماهر نیستم
... ولی باز هم
. با وجود همه ی اینا ، دلم می خواد که این کار رو حرفه و پیشه ی خودم بکنم ... اگه بتونم
. این رو تا حالا ، به هیچ کسی نگفتم
اصلا می دونی چقدر دیر کردی ؟
خودت می دونی که چرا گفتم بیای اینجا ، درسته ؟
. هی ، داداش
... عصر ها ، قبل از اینکه بخوابم
... صبح ها ، در لحظه ای که بیدار میشم
. متوجه شدم که داشتم برای بارش بارون ، دعا می کردم
... متوجه شدم که در روز های آفتابی ، در مکانی بچگانه و مسخره هستم
. و احساسی به جز بی صبری و بی قراری ندارم
. اون در دنیای بزرگسال های شاغل زندگی می کنه ، واسه همین از من خیلی زیاد فاصله داره
. برای من ، اون تجسم تمام رمز و راز های دنیاست
. صادقانه بخوام بگم ، فقط دو چیز هستن که با اطمینان می دونم
. یک : شاید اون فکر بکنه که یه 15 ساله ای مثل من ، فقط یه بچه کوچولو ـه
. و دو : کفش درست کردن ، تنها چیزی ـه که من رو از این مکان دور می کنه
. لطفا برای حفظ ایمنی ، در پشت خط زرد بایستید
. لطفا مراقب بسته شدن در ها باشید
. صبح بخیر
. فکر می کردم که دیگه شاید امروز نیای
. واقعا یه معجزه ـست که هنوز اخراجت نکردن
ایول ! این طرح یه کفش ـه ؟
! هی
اجازه ندارم ؟
. چیزی نیست که ارزش نشون دادن داشته باشه
واقعا ؟
! آره ، واقعا
. زود باش ، برو اونجا بشین
می خوام صبحونه بخورم . می خوای با هم بخوریم ؟
. ممنونم ، ولی منم برای خودم صبحونه آوردم
خودت درستش کردی ؟
. چیه ؟ جهت اطلاعت ، منم بعضی موقع ها آشپزی می کنم
آره ؟
. پس بیا غذا هامون رو با هم رد و بدل بکنیم
... صبر کن ، آخه من زیاد آشپزیم
. خوب نیست
. تقصیر خودت ـه
. اصلا انتظار نداشتم همچین ویژگی ای داشته باشی
چی ؟
. شرمنده . ولی اینم در نوع خودش خوشمزست
. به آدم شوک میده
داری مسخرم می کنی ، مگه نه ؟
میشه یکی دیگه بردارم ؟
! زود باش
! صبر کن ، داداش
. تاکائو ، مراقب باش
! تولدت مبارک ، مامان
. ممنونم
یعنی شما سه تا ، چی برای من خریدین ؟
... هی
فکر می کنی برای من دیگه خیلی دیر شده باشه ؟
. می دونی چی شده ؟ تونستم واقعا مزه ی غذا ها رو متوجه بشم
پس اختلال چشایی ـت بهتر شده ؟
. دیگه اونقدر ها هم نه
. ولی فقط تا یه مدت پیش ، تنها چیز هایی که می تونستم طعمشون رو حس بکنم ، الکل و شکلات بودن
. فکر کنم پس تصمیمی که برای استعفا دادن گرفتی ، بهترین کاری بود که می شد بکنی
. آره ، شاید
... تو خیلی با مهربونی باهام صحبت می کنی
. مثل اینکه داری به یه چیز ظریف و شکننده دست می زنی
... ولی اون موقع ، وقتی که حتی نفس کشیدن هم برام خیلی سخت بود
. فقط به صدا های اطرافت گوش کردی
. اصلا حرف من رو باور نکردی
. پس بعد از تعطیلات ، کاغذ بازی های مربوط به رفتنت رو شروع می کنیم
. خودم به مقامات بالا تر خبر میدم
. باشه . شرمنده که این همه برات دردسر درست می کنم ، اونم با اینکه از هم جدا شدیم
. خوشحال میشم کمک بکنم ، جدی میگم
. درباره ی اون پیرزنی که باهاش ملاقات کردی
. می دونی که ، همونی که همش دربارش صحبت می کنی که با خودش نهارش رو هم به پارک میاره
. انگار واقعا تونستی کسی رو پیدا کنی که باهاش گرم بگیری
. آره ، یکمی استراحت کن
ایتو سنسی ایتو سنسی
... از همون موقع به بعد
... من
. همه ی وجودم شده دروغ
... بارون
. امروز بازم در کانتو داره بارون میاد
. اینجا در خروجی جنوبی ایستگاه شینجوکو ، همه ی مسافران چتر به دست هستن
ژوئیه
. بیا ، این برای تو ـه
برای من ؟
... من که همیشه آخرش از غذای تو می خوردم
و تو خودت هم گفتی که خیلی دلت می خواد داشته باشیش ، مگه نه ؟
. این کتاب اصلا ارزون نیست
. خیلی ... ازت ممنونم
. قابلی نداره
... چیزه
. راستش من الان دارم یه جفت کفش درست می کنم
خیلی عالی ـه ... برای خودت درست می کنی ؟
... هنوز تصمیم نگرفتم اونا برای کی هستن
. یه جفت کفش زنونه ـست
... ولی تا حالا نتونستم خوب درستشون بکنم ، و
... می دونی
. قبل از اینکه بتونم متوجه بشم ، دیگه نمی تونستم به درستی راه برم
داری درباره ی شغلت حرف می زنی ؟
. آره
. درباره ی خیلی چیز ها
. هیچ چیزی دربارش نمی دونم
... شغلش ، سِنش ... نگرانی ها و دغدغه هاش
. نه حتی اسمش
. ولی با این حال ، نمی تونم جلوی خودم رو بگیرم و شیفته و مسحورش نشم
. فصل بارانی به طور رسمی بعد از ده روز نسبت به همیشه در منطقه ی کانتو تمام شد
. دمای فعلی شهر ، 26 درجه است
. درست مثل اینکه یه نفر یه کلید رو زده باشه ، روز های آفتابی همینطور پشت سر هم یکی یکی می اومدن
" . ولی خب ، حالا با خودم فکر می کنم ، " خوشحالم که اون دیگه سر کلاس هاش غیبت نمی کنه
... ولی در واقعیت
... آرزو می کنم که ای کاش
. فصل بارانی هیچ وقت تموم نمی شد
. این پارک واقعا خیلی بزرگ ـه ها
. اصلا باورم نمیشه که هنوز توی شینجوکو هستیم
. آه ، ببخشید
. نه ، خواهش می کنم
باغ های ژاپنی به اینجور جا ها میگن ، آره ؟
بعد از این کجا بریم ؟
. یه گلخونه ای بودش اونجا ، آره ؟ بیا بریم اونجا رو ببینیم
. باشه ، بریم
. اینجا توی روز های آفتابی ، مثل یه جای کاملا متفاوت به نظر می رسه
. خسته نباشی
هی ، چطوره که شام رو با ما بخوری ، تاکائو کون ؟
. شرمنده ، ولی باید برم سر کارِ نیمه وقتم
توی اون ساعت ؟
. و دلم هم نمی خواد مزاحمتون بشم
... دقیقا برعکس ! قراره که از حالا به بعد باهاش زندگی بکنم ، پس فقط همین یه بار ، خیلی عیب نداره
. می تونم صداتون رو بشنوم ها
. خیلی خب ، بعدا می بینمتون
. چه بچه ی بانمکی ـه
متوجه ی کفش هاش شدی ؟
. اونا رو خودش درست کرده
چی ؟ جدی می گی ؟
. ولی به قول خودش ، چیزی به جز دم پایی های زشت نیستن
واقعا آینده ی درخشانی داره ، مگه نه ؟
یعنی برای منم کفش درست می کنه ؟
. خدا می دونه ! علایق نوجوان ها خیلی زود تغییر می کنه
. برادرم از خونه ـمون رفت ، و روز های بی باران همینطور ادامه پیدا کردن
. دیگه هیچ بهونه ای نداشتم تا به اونجا برم
. و بعد ، تعطیلات تابستونی از راه رسید
آگوست
. در طول تابستون تقریبا هر روز به صورت نیمه وقت کار کردم
پس ، مرغ با بادام هندی چطوره ؟
. از نظر من که خوب ـه
. همین رو سفارش میدیم
. می خواستم تا اونجا که می تونم برای شهریه ی مدرسه ی کفاشی ، پول جمع بکنم
. ابزار ها و چرم هم هزینه داشتن
... و البته ، دلم براش تنگ شده بود ، ولی
. فکر می کنم چسبیدن به همچین احساساتی ـه که من رو یه بچه ی کوچیک نگه می داره
. واسه همین ـه که تصمیم گرفتم کفش هایی درست بکنم که باعث بشه اون بخواد بایسته و قدم برداره
فردا هوا چجوری خواهد بود ؟
... الان بیست و هفت سالم ـه ، ولی اصلا احساس نمی کنم که نسبت به دوازده سال پیش ، عاقل تر شده باشم
. مدت هاست که اینجا گیر کردم ، و نمی تونم از جام تکون بخورم
سپتامبر
! کاملا به سوکیشیما می خوره که مهلت تکلیف رو با یه هفته ، اشتباه گرفته باشه
. کلاس انگلیسی که چیز خاصی نیست
! به خاطر اینه که کیسو ، یه آدم تنبل و زود تسلیمی ـه
! آکیزوکی کون
. هی ، خیلی وقت بود ندیده بودمتون
. انگاری شما ها کلی برنزه کردین
. آره ، چند باری رفتیم ساحل
. تو هم که هنوز مثل همیشه رنگ پریده ای
توی تعطیلات تابستونی چی کار کردی ؟
. همه ی مدت داشتم کار می کردم
همه ی مدت ؟
. واقعا روش غریبانه و تنهایی ، برای گذروندن روز های دوران دبیرستانت ـه
. مدرسه ، شغل ، کار های روزانه . مدرسه ، شغل ، کار های روزانه
! ولی بعضی موقع ها مدرسه رو می پیچونم
. حالا که گفتی ، خیلی دیر اومدی ها ، آکیزوکی کون
. آره ، این داداشمون هر وقت که بارون میاد ، زنگ اول اصلا سر و کلش پیدا نمیشه
. من یه بیماری ای دارم که نمی تونم صبح هایی که بارون میاد ، سوار مترو بشم
. چرت و پرت نگو برای خودت
دفتر اساتید
یوکینو سنسی ؟
! سنسی
... ساتو سان
... سنسی
. ساتو ، بذارش برای بعدا
! یوکینو سنسی
. هی ، با شما ها هم هستم
. متاسفم ، بچه ها
. تا بعد از زنگ پنجم اینجا هستم . بعد از اون ، خوشحال میشم ببینمتون
یوکینو چان اومده مدرسه ؟
چیزی درباره ی استعفا دادنش نشنیده بودی ؟
. نه . اصلا نمی دونستم که اون کی هست
معلم ادبیات کلاس شما ، اون پیرمرد ـه تاکهارا ـست ، درسته ؟
. یوکینو چان همیشه با دختر های سال سومی مشکل داشت
. آره ، ولی یوکینو سنسی اصلا کار اشتباهی نکرده بود
... دوست پسر یکی از دختر های سال سومی ، عاشق یوکینو سنسی شده بود
. و برای تلافی ، همه توی کلاس خیلی بد و وحشتناک باهاش رفتار می کردن
. اونا کلی شایعه دربارش پخش کردن ، جوری که حتی به گوش والدین ـش هم رسید
. تا جایی پیش رفت که دیگه نتونست بیاد مدرسه
. یوکینو چان دیگه زیادی مهربون ـه
. باید موضوع رو مستقیم می برد پیش پلیس
! چندین بار این رو به ایتو سنسی گفتیم
. ولی اون نمی خواست وجهه ی مدرسه رو پیش مردم خراب بکنه
هی ، چی شده ؟
... اون سال سومی ها
اسمشون رو می دونید ؟
! سنسی
. واقعا خیلی کارش افتضاح ـه
. چقدر سنگدلی
. ولی واقعا ، خوب حسابشون رو رسیدی
تو دیگه چی می خوای ، سال اولی ؟
تو آیزاوا سنپای هستی ؟
از طرفدار هاشی ؟
تو دیگه کی هستی ؟
. انگاری یوکینو سنسی داره استعفا میده
ها ؟
. اصلا برام مهم نیست که سر اون عجوزه ی مکار چه بلایی میاد
این یارو فکر کرده کی ـه ؟
ها ؟ چه خبره ؟
تو چه مرگت ـه ؟
... بیا بریم به سنسی بگیم
. قبلا این بچه رو ندیده بودم
تو کی هستی ؟
عاشق اون عجوزه ی پیر شدی ؟
خاک تو سرش ! اصلا می دونه اون چند سالش ـه ؟
. پسره ی بیچاره . حتما گولش زده
. ولی ، شاید حالا واقعا دیگه عاشقش بشه
. چون دیگه یه معلم نیست
. دقیقا
. باید حسابی ازمون ممنون باشی
. در انتظار بارون هستم
... صدای ضعیف رعد
... حتی اگر نیاید باران
... اینجا خواهم ماند
. در کنار تو
. درسته ، این جواب درسته
. این جواب درست اون تانکایی ـه که وقتی اولین بار همدیگه رو دیدیم ، بهت گفتم
اگه بارون بیاد ، نمی دونم که اینجا می مونی یا نه ؟
... در جواب اون مصراع ، جواب میدم
. حتی اگه بارون نیاد ، بازم اینجا می مونم
. این توی کتاب ادبیات کلاسیک ژاپنی بودش
... یوکینو سنسی
... متاسفم
. فکر می کردم متوجه بشی که من یه معلم ادبیات کلاسیک هستم
. منظورم اینه که ، همه توی مدرسه دیگه درباره ی من می دونن
ولی تو همیشه از بقیه به دور هستی و توی دنیای کوچیک خودت سِیر می کنی ، مگه نه ؟
هی ، صورتت چی شده ؟
. داشتم ادای تو رو در می آوردم و زیادی آبجو خوردم
. بعدش پام گیر کرد و روی سکوی ایستگاه خط یامانوته افتادم زمین
دروغ میگی ؟
. آره ، شوخی کردم
. فقط دعوا کردم
. نگاه کن ... مثل این می مونه که انگاری از توی رودخونه شنا کردیم
... فکر می کنم ، این
... این لحظه
... این لحظه ممکنه
. شادترین لحظات توی زندگیم باشه
... یوکینو سان
بله ؟
. فکر می کنم که عاشق شما شدم
. " نباید بگی ، " یوکینو سان
سنسی " ، مگه نه ؟ "
. قراره هفته ی دیگه از اینجا برم
. بر می گردم به شهر خودم ، شیکوکو
. یه مدت پیش ، این تصمیم رو گرفتم
. داشتم خودم تنهایی ، اونجا در اون مکان ، تمرین می کردم که چجوری باید روی پا های خودم راه برم
... حتی اگه پابرهنه باشم
... پس
. واسه همین ، می خوام بابت همه چیز ازت تشکر بکنم ، آکیزوکی کون
. خب ، ممنون که این لباس ها رو بهم قرض دادی
. میرم لباسام رو عوض بکنم
... ولی هنوز که خشک
... ببخشید
. من دیگه میرم خونه
. به خاطر مهمان نوازی ـتون ، ممنونم
. این رو برای خودم درست کردم ، ولی یکمی زیادی درست کردم
... پس اگه دوست داشته باشی
... هنوز تصمیم نگرفتم اونا برای کی هستن
. یه جفت کفش زنونه ـست
. داشتم ادای تو رو در می آوردم و زیادی آبجو خوردم
. بعدش پام گیر کرد و روی سکوی ایستگاه خط یامانوته افتادم زمین
... صدای ضعیف رعد
... حتی اگر نیاید باران
... اینجا خواهم ماند
. در کنار تو
... خب
... یوکینو سان
. لطفا چیزی که اون موقع گفتم رو فراموش کنید
. اشتباه کردم ... راستش من ازت متنفرم
... از همون اولین باری که همدیگه رو دیدیم ، یه احساسی نسبت بهت داشتم
. احساسی که بهم می گفت باید ازت دوری بکنم
... آبجو خوردن اول صبح ، و بعد چند تا شعر تانکو پروندن از خودت
... همه ی طول روز به حرف های بقیه گوش می کنی
... ولی با اینحال ، یه ذره هم درباره ی خودت حرف نمی زنی
تو می دونستی که من دانش آموز هستم ، مگه نه ؟
! این خیلی بی انصافی ـه
. اگه می دونستم که تو یه معلم ـی ، هیچوقت درباره ی اون کفش ها بهت چیزی نمی گفتم
. هر چی نباشه ، تو فکر می کنی که من هیچوقت ، برای خودم کسی نمیشم
پس واسه چی هیچی بهم نگفتی ؟
پیش خودت فکر کردی که دل این بچه ی کوچیک رو نشکونی و کمی با رویا هاش همراهیش کنی ؟
! بهم بگو که هیچوقت به چیز هایی که انتظار دارم ، نمی رسم
! بهم بگو که هیچوقت به رویا هام دست پیدا نمی کنم
! تو از همون اولش می دونستی
! پس بهم بگو ، لعنتی
! بهم بگو که مزاحمتم
! بهم بگو که بچه کوچولو ها فقط باید برن مدرسه
! بهم بگو که ازم متنفری
... تو
. تو همیشه همینطوری هستی
. هیچوقت اون چیزی که مهم ـه رو نمی گی
... تظاهر می کنی که اصلا بهت ربطی نداره و همینطوری ، تنهای تنها
! به زندگیت ادامه میدی
! هر روز صبح
... هر روز صبح لباس هام رو تنم می کردم تا برم مدرسه
... ولی می ترسیدم
... اصلا نمی تونستم برم
... اونجا ، توی اون باغ
... تو
! من رو نجات دادی
... با احساساتی منجمد شده ، زندگی کردم
. احساساتی که هیچگاه در غالب کلمات بیان نشدند
. و در شبی بارانی ، تو را به سستی در آغوش گرفتم
... آگهی های آویزان در خیابان و چراغ های شکسته
. همگی با عجله و شتاب ، رفت و آمد می کردند
... نه تو ، بلکه من را باید سرزنش کرد
. زیرا نتوانستم بی فکرانه عمل کردن خود را پنهان کنم
... بانو ، از میان ایستگاهی خالی و متروک ، شروع به دویدن کردی
... بدون آنکه نگران خیس شدن زیر شر شر باران باشی
. ظاهرت در حالی که از میان گودال های پر از آب می دوی ، کم کم ناپدید می شود
... در کوچه پس کوچه ها ، سپیده دم زود تر از راه می رسد
... پس هم اکنون باید خود را به تو برسانم
. « تا بگویم ، « از پیشم نرو ، از پیشم نرو
. تابستون تموم شد ، و زمان اون رسید که یونیفرم هامون رو با یونیفرم های زمستونی ، عوض بکنیم
. نمره های خیلی افتضاحی توی امتحاناتم گرفتم
. خدا می دونه که چقدر از چرم های گرون قیمت رو هدر دادم
. در طول تعطیلات زمستونی هم ، نیمه وقت کار کردم
... و هر دفعه که با سرد تر شدن هوا ، یه لباس جدید به لباس هام اضافه می کردم
. برام خیلی سوال بود که اون الان داره چی کار می کنه
... دیگر توانی برایم باقی نمانده است
. تا این آسمانی که از اشک لبریز شده است را در دستانم بگیرم
. و تو آنقدر قوی هستی که به خاطر این قلب تغییر ناپذیر من ، آزرده خاطر نشوی
... بانو ، وقتی که کاملا زیر باران خیس شده بودی ، برای یک لحظه در چشمانم نگاه کردی
... و من نیز بدون آنکه نگران خیس شدن در زیر شر شر باران باشم
. سوت زنان ، در کنارت راه می روم
... با آنکه به جنبه ای از تو پی بردم که به آن علاقه ای نداشتم
... باز هم مانند آن شبی که برای اولین بار با هم دعوا کردیم
. « به تو می گویم ، « از پیشم نرو ، از پیشم نرو
... وقتی از دروازه ها عبور می کنم ، و شانه های پیراهنم خشک هستند
. آن زمان ، دیگر آنچنان در شهر تو ، باران نمی بارد
... فقط امروز است که به سوی فردا ادامه پیدا می کند
. و اینگونه است که رابطه ی ما هیچگاه به پایان نمی رسد
... بانو ، حتی هم اکنون نیز
. چتری هر چند کوچک در هنگام باران برای خودت باز نمی کنی
... بدون آنکه نگران خیس شدن زیر شر شر باران باشی
. ظاهرت در حالی که از میان گودال های پر از آب می دوی ، کم کم ناپدید می شود
... در کوچه پس کوچه ها ، سپیده دم زود تر از راه می رسد ، پس هم اکنون باید خود را به تو برسانم
. « تا بگویم ، « از پیشم نرو ، از پیشم نرو
... بدون آنکه نگران خیس شدن زیر شر شر باران باشم
. سوت زنان ، در کنارت راه می روم
... با آنکه به جنبه ای از تو پی بردم که به آن علاقه ای نداشتم
... باز هم مانند آن شبی که برای اولین بار با هم دعوا کردیم
. « به تو می گویم ، « از پیشم نرو ، از پیشم نرو
. این نامه بدون اینکه اصلا متوجه بشم خیلی طولانی شد . ممنون که وقت گذاشتی و همش رو خوندی . امیدوارم که حالت حسابی خوب باشه ، آکیزوکی کون . امیدوارم که روز های گرم بهاری ، هر چه زود تر از راه برسن یوکاری یوکینو
. منم داشتم تمرین می کردم چجوری راه برم
. این چیزی ـه که الان بهش فکر می کنم
... یه روز ، وقتی که بتونم خیلی بیشتر از الان ، روی پا های خودم راه برم
. میرم و اون رو می بینم
. امیدوارم از تماشای این انیمه ، لذت برده باشید
Ramo 7 : ترجمه و زیرنویس از
Forums.AnimWorld.Net